De boodschap is duidelijk overgebracht de laatste keer. Er is een oorlog in de maak en alleen de groep kan voorkomen dat hij plaatsvindt. Victor is echter nog steeds met zijn hoofd bij Trinia, de mogelijke moordenaar van de koning. Nadat hij gevraagd heeft hoe het haar vergaat en heeft geregeld dat hij haar nog mag spreken besluit de groep dat het tijd is dat ze een plan opstellen om de stad te redden van een mogelijke oorlog. We kunnen alleen maar hopen dat het ze gaat lukken….
In hun huis aangekomen blijkt al snel dat de groep niet zeker weet wat ze moeten doen. Lauren en Jeanny willen kijken of niet te onderhandelen valt met de necromancer, Victor en Piousa denken dat zelfs het denken hieraan een verspilling is van hun tijd. Wat Piousa de groep in ieder geval aanraad is om iedereen van wapens te voorzien die zowel tegen zombies als skeletten te gebruiken zijn. Je weet tenslotte nooit wat je tegen kan komen in het hol van een necromancer. Voordat ze het doorhebben is het nacht en besluiten ze dat het tijd is om er op uit te trekken.
Aangekomen in de bone warrens vinden ze al snel het mausoleum waarover de lijkenverkoper sprak. De groep trekt naar binnen en wordt als snel overvallen door wat zombies, skeletten en het skelet van een owlbear. Het wordt een bitter gevecht, maar uiteindelijk weet iedereen snel pulp te maken van de ondoden. Een paar vluchten dankzij een succesvolle turn undead van Piousa en de groep besluit te wachten tot ze terugkomen.
De taktiek lijkt te werken en een van de skeletten die gevlucht was sneuvelt zonder problemen door jeanny en victor. De zombies hebben echter vriendjes meegenomen in de vorm van twee Derro. Voordat de groep het goed en wel doorheeft vliegt een soundburst ze om de oren en raakt Piousa verlamt. Ulfgard weet gelukkig snel korte metten te maken met de zombies. De Derro schrikken hier echter van en ze verhullen ons allen in Darkness. Wanneer we door de Darkness stappen blijken ze aan de andere kant gevlucht te zijn. We hebben nu voor ons 2 gangen liggen. Het besluit wordt gemaakt om de linkergang te nemen.
Nadat we de gang volgen komen we in een kamer die veel lijkt op een slachterij. 3 tafels die helemaal onder het bloed zitten staan hier en op de 3e tafel wordt een lijk leegezogen door een Stirges. Een Derro staat erbij om de boel te overzien. Zodra ze ons zien worden we aangevallen door 2 Stirges en de aanwezige Derro. We beginnen dapper te vechten, maar Jeanny wordt aangevalen door de Stirges en ze zuigen een deel van haar leven uit haar. Net als het gevecht de goede kant op lijkt te gaan gaat achter ons een geheime gang open en komen nog eens 2 Derro tevoorschijn en ze beginnen ons direct aan te vallen. We vechten dapper en het lijkt allemaal de goede kant uit te gaan. Lauren voorkomt ondertussen dat de overige Stirges ons niet ook gaan aanvallen en steekt ze lek met haar priem. De Derro willen vluchten, maar gelukkig weten we het te voorkomen op het laatste moment.
Nadat het gevecht is afgelopen besluiten we de geheime gang te bekijken waar de Derro uitkwamen. De gang leidt ons naar een splitsing en we besluiten rechtsaf te gaan. Op het einde vinden we weer een geheime deur en deze leidt ons naar een gang. De muren van de gang zijn volgehangen met menselijke scheleds die allen hun mond open hebben. Victor, Ulfgard en Piousa treden de gang binnen en opeens gebeuren 2 dingen tegelijk, uit de schedels schieten balletjes met zuur en 3 standbeelden komen tot leven, zogenaamde necrophidiuses. De groep besluit dat het het beste is om te vluchten en eerst te kijken wat er verder allemaal nog voor een gangen zijn in het stelsel. Allereerst vinden we de slaapkamer van de Derro. Er zijn hier 4 bedden, dus dat zou betekenen dat er nog minstens 1 rondwaard.
Als we de laatste gang volgen komen we uit bij een een geheime deur die bij de eerste splitsing uitkomt. We besluiten hier eens te kijken waar de andere gang op uitkomt. Wat we vinden is een ruimte waarin een grote stapel menselijke resten ligt. Hieromheen is alles gevuld met modder en waarschijnlijk menselijke sappen. Zodra we dichterbij de stapel menselijke resten komen horen we opeens iets kreunen. De stapel komt omhoog en een Otyugh valt ons aan. Na een kort maar hevig gevecht weten we hem te verslaan en dan komt het minder leuke werk, de stapel doorzoeken op resten van de persoon die we zoeken. Wat we vinden in de stapel is een teken dat we goed zitten, 2 benen bedekt in tattoeages die bij de heup zijn afgetrokken. Omdat we vrezen dat de Otyugh misschien een deel van het lijk heeft opgegeten halen we hem nog open, maar we vinden verder geen onderdelen meer. Hierna halen we diep adem en bedenken ons wat ons nog wel niet te wachten kan staan….